Czy można kochać kogoś tak bardzo, by chcieć zniknąć z jego życia? Czy prawdziwą miłość da się wyrzucić z pamięci?
Eliza i Feliks pod koniec liceum byli nierozłączni, aż nagle ona zerwała z nim kontakty i bez wyjaśnień wyjechała do innego miasta. Ale przecież nie mogli tak po prostu o sobie zapomnieć… Kiedy spotykają się po latach, okazuje się, że ich uczucia nie zniknęły. Dziewczyna daje ich związkowi siedem miesięcy, przez które mają mieszkać razem i zachowywać się jak prawdziwa para. Dlaczego tylko tyle? 

Ola jest spełnioną mamą dwóch córeczek, które są sensem jest życia, ale jako kobieta nie jest szczęśliwa. Na co dzień gra rolę żony, ale czuje, że coś ją omija. Marzy o tym, by mąż znalazł dla niej czas, przyniósł kwiaty bez okazji, zorganizował rodzinne wakacje lub po prostu przejął inicjatywę, żeby wszystko nie było na jej głowie. Ola zapomniała o sobie i przez lata była dla innych.

Dlatego kiedy pojawia się Konrad, niespełniona licealna miłość, Ola zgadza się na wspólną kawę. Traktuje to jako odskocznię od codzienności. Jednak – zawiedziona swoim mężem i rozczarowana małżeństwem – decyduje się na kolejne spotkanie. Decyduje się zawalczyć o siebie.