Ola jest spełnioną mamą dwóch córeczek, które są sensem jest życia, ale jako kobieta nie jest szczęśliwa. Na co dzień gra rolę żony, ale czuje, że coś ją omija. Marzy o tym, by mąż znalazł dla niej czas, przyniósł kwiaty bez okazji, zorganizował rodzinne wakacje lub po prostu przejął inicjatywę, żeby wszystko nie było na jej głowie. Ola zapomniała o sobie i przez lata była dla innych.

Dlatego kiedy pojawia się Konrad, niespełniona licealna miłość, Ola zgadza się na wspólną kawę. Traktuje to jako odskocznię od codzienności. Jednak – zawiedziona swoim mężem i rozczarowana małżeństwem – decyduje się na kolejne spotkanie. Decyduje się zawalczyć o siebie.

Iwona ma trzydzieści kilka lat i przeciętne życie: zwyczajną pracę, nieduże wynajmowane mieszkanie, a za sobą nieudany związek, z którego nie potrafi do końca się uwolnić. I właśnie kiedy w jej codzienność zaczyna wkradać się zwątpienie, czy w jej egzystencji cokolwiek jeszcze może się odmienić, los daje jej cudowny prezent.

Czasem prawdziwy dom znajdujemy nie tam, gdzie ktoś nas zaprasza, lecz przy kimś, kto pojawia się, gdy najbardziej potrzebujemy drugiej szansy.